Kokcydioza cieląt (Coccidiosis)

Kokcydioza często występuje w naszych stadach, ale najczęściej nie zdajemy sobie z tego sprawy. Uporczywe biegunki doprowadzają cielęta do charłactwa. Materiał taki nie nadaje się na remont stada ani na opas, bo martwica błony śluzowej jelit i zapalenie jelit różnego stopnia i charakteru, które są skutkami kokcydiozy, uniemożliwiają wzrost zwierzęcia i jego prawidłowy rozwój.

Kokcydioza często występuje w naszych stadach, ale najczęściej nie zdajemy sobie z tego sprawy. Uporczywe biegunki doprowadzają cielęta do charłactwa. Materiał taki nie nadaje się na remont stada ani na opas, bo martwica błony śluzowej jelit i zapalenie jelit różnego stopnia i charakteru, które są skutkami kokcydiozy, uniemożliwiają wzrost zwierzęcia i jego prawidłowy rozwój.

Choroba spowodowana jest inwazją chorobotwórczych gatunków kokcydii (najczęściej Eimeria bovis i Eimeria zürni).

Najbardziej wrażliwe są cielęta i młode bydło w wieku do 1,5 roku. Początkowo obserwuje się biegunkę ze śluzem w kale, a następnie biegunkę z krwią w kale. Mogą wystąpić krwawienia z odbytu, a nawet jego wypadnięcie. Charakterystyczne jest, że nie ma gorączki, a tętno jest przyspieszone. Czasami towarzyszą chorobie kolki, wzdęcia i zaparcia. Cielęta są osłabione, mają zwiększone pragnienie. Przy krwawej biegunce szybko pogarsza się stan ogólny cieląt i padają już po 1-2 dniach trwania choroby. Przy przewlekłej kokcydiozie u dużej liczby cieląt obserwuje się objawy charłactwa. Badanie koproskopowe w celu wykrycia w kale oocyst kokcydii potwierdzi naszą diagnozę, ale lepiej zabezpieczać stado przed chorobą niż leczyć.

Częsta dezynfekcja, zwłaszcza preparatami zwalczającymi kokcydia zapewni zdrowie naszego stada. Polecany jest Dezosan Wigor, który jest wysoce skuteczny w walce z kokcydiami, a także zwalcza Salmonellę typhimurium, Escherichię coli, Staphylococcous aureus, a także grzyby, wirusy i larwy much. Naszym stadom pomoże także utrzymanie właściwej higieny w cielętnikach, oddzielny wypas bydła młodego i starszego oraz natychmiastowe odosobnienie i leczenie chorych zwierząt. Powinniśmy także pamiętać, aby poić cielęta wodą wodociągową, unikać kałuż, stojących zbiorników wody i mokrych pastwisk. 

Iwona Gontowicz